” …derinlerde ve solgundur doğru olan,
tohumda, yaprakta ve tembel bir dilin yuvasında,
bir yıl, bir yıl daha ve bütün yıllar boyunca
doğru olan, zamanı yaratmak yerine ödeşir onunla.
…doğru olan hareketsiz kalmaz, belki de onca
her şeyini ortaya koyduğun yağma seferine kadar.
onun kurbanı olursun, yaraların açıldığında;
aslında ele verir seni başına gelenler.
…zincirlerin ağırlığıyla kenetlenmişsin dünyaya,
gelgelelim doğru olan, çatlatır duvarları.
uyanırsın ve yolunu bulmaya çalışırsın karanlıkta,
yöneldiğin, kimsenin bilmediği bir çıkıştır. “
